Dag mama,
Hoewel ik weet dat ik aansluiting moet zoeken bij andere mensen om jouw dood te leren aanvaarden, val ik soms terug in de wanhoop van vlak na je sterven. Ondanks al dit schrijven en de inzichten die ik erbij opdoe.
Vanmorgen zag ik weer het aandoenlijke filmpje met jou in winters Callantsoog: cameraschuw, met muts, nep-bontkraag en rood-kapjeslippenstift. Zo dichtbij en zo ver weg. Ik moest weer veel huilen vandaag.
Euthanasieverklaring
Tussendoor gewerkt aan mijn euthanasieverklaring. Op aanwijzing van de huisarts heb ik toegevoegd welke omstandigheden voor mij uitzichtloos en ondraaglijk zijn: in mijn geval bijvoorbeeld dat ik mijn zelfstandigheid verlies, wilsonbekwaam word en afhankelijk van zorg. Ik hoef voor niemand te blijven nu jij er niet meer bent en op de dood wachten, zoals jij hebt gedaan, staat me niet aan. Je grote liefde Bert, en mijn verwekker werd dement en moest de rit uitzitten; je jongste zus ook. Terwijl Theo, vader van je drie jongste kinderen, euthanasie vroeg en kreeg. Daar was ik bij en het sprak me aan: Theo hield regie over het leven, zoals hij altijd had gedaan, ook als het ten koste van jou ging, En zo is de cirkel rond.
Constant van de Wall
Ik corrigeer elke dag een paar van de honderd brieven aan jou en schrijf er, zoals vandaag, eentje bij. Ik vul ook een eerdere brief wel aan met wat me alsnog te binnen schiet bij het onderwerp waar hij over gaat. Daarna ga ik je e-mail lezen en je brieven. Ik ben vooral benieuwd naar je ‘Goudse periode’, toen je op kamers woonde bij ‘Bouty en als invalkracht in Moerkapelle werkte. Destijds was hij directeur van de VVV en afkomstig uit een kunstenaarsfamilie. Hij speelde piano en bracht je in contact met plaatselijke creatievelingen, begreep ik altijd van jou. Bouty had de leeftijd van je vader en ze schaakten samen. Hij werd ook een soort huisvriend van ons gezin en zo heb ik hem leren kennen. Hij staat ook op familiefoto’s en we hebben hem samen nog eens Gegoogeld. Hij was destijds net overleden en bleek 84 geworden. Bouty’s vader Constant van de Wall vind je gewoon terug op Wikipedia als componist en dirigent.
Als kind voelde ik al dat Bouty een ander intellectueel niveau had dan wij, maar ik was te jong om van zijn eruditie te kunnen profiteren. Ik had hem weinig te bieden: hij viel voor het vrouwelijk schoon van jou en je zus Loes. Zou ik ook hebben, denk ik.
Tot later mam,
Tuur
PS: het klinkt gek: ik huil alweer als ik moet stoppen met schrijven over jou, bijvoorbeeld om te gaan koken. Over jou schrijven leidt me af, net als lezen. Verder word ik de hele dag in beslag genomen door de gedachte dat ik je nooit meer zal zien. Achter de computer, of schrijvend op de telefoon, ben je bij me. Zolang ik met je bezig kan zijn. ‘s-nachts huil ik gelukkig minder, anders zou het leven ondraaglijk zijn, denk ik.