Lieve mam,
Normaal zou ik je gebeld hebben. Het goede nieuws is dat ik probleemloos, met vouwfietsje in Neustadt am Rübenberge ben aangekomen waar Uta gaat optreden, en dat ik tot nu toe maar één keer om je gehuild heb vandaag. In de trein, dat wel.
Ik werd getroost door een Duits meisje dat in Nederland studeert en op weg was naar haar ouders. Getroost worden door wildvreemden, is me sinds de dood van Theo al drie keer overkomen. De afwezigheid van mijn zogenaamde vrienden valt des te meer op.
Afgetrapte bende
Het slechte nieuws, voor zover ik nog iets slecht kan noemen, is dat mijn overnachtingsadres een afgetrapte bende is van een Duits-Vietnamees echtpaar. De muren zien er haast net zo afgeleefd uit als in jouw huisje. Alles jaren 70 bruin en oranje en daarna nooit meer iets aan gedaan. Als je geen goed pensioen hebt, leef je hier in armoede. AOW is er niet.
Ik moet een trap op en af om bij het toilet te komen en er lijkt geen douche bij. Ze vroegen toch nog 50 euro voor een overnachting. Met een beetje geluk, is het bed goed en het optreden ook. Benieuwd of ik Uta nog te spreken krijg. Behalve over jou heb ik niets te zeggen, maar dat lijkt me niet goed voor de stemming.
Je hoort er meer van, mam.
Het optreden is in een soort scholengemeenschap voor mavo, havo en vwo. De Duitse variant ervan. Alle ruimte, maar er is weinig te eten, alleen een soort grote krakelingen met zout erop en er is ‘Flaschenbier’ dat je de zaal mee mag innemen. Typisch Duits. . Goed dat ik anderhalve kilo appels heb meegenomen. Er druppelen aardig wat mensen binnen, meer dan ik verwacht had. Wat me als eerste opviel, is dat er gewoon nog Mädchen- en Jungentoiletten zijn. Niks genderneutraal.
Veel gehuild voor de pauze: ik zag steeds jouw gezicht: in de Hospice, in Callantsoog op het besneeuwde strand en zoals je over Henry Netto sprak. Uta probeerde me nog te troosten in de pauze, toen ze me tegen het lijf liep. Was maar kort, want ze zag een vriend staan uit Berlijn. Toch blij dát ik gegaan ben. Haar optreden was goed, maar een beetje rommelig, omdat ze wat nieuwe teksten en muziek uitprobeerde, waaronder iets in elfkwartsmaat, voor zover ik dat begrepen heb. Het klonk wel gek. Ze verrast me steeds weer. In Nederland is er nog steeds niet iemand als zij.
Enig kind
Vandaag twee keer gezegd dat ik enig kind ben en jouw liefdeskind. Dat is niet gelogen en komt aan. Na de pauze huilde ik niet, maar nu in het appartement weer wel. Voel me zo alleen zonder jou. Nicole trekt de voorbarige conclusie dat het beter met me gaat, omdat ik je brieven schrijf. In werkelijkheid voel ik me ontheemd en geeft alleen het schrijven nog zin. Misschien is het als overbrugging richting het licht aan het eind van de tunnel net genoeg. Ik heb in elk geval iets ondernomen waar ik tegenop zag.
Tuur