Lieve mam,
Dit is het eerste ingesproken bericht aan jou. Ik babbel tegen de smartphone en meneer Google schrijft het voor me op. Alleen van interpunctie heeft hij nog nooit gehoord. Die moet ik zelf toevoegen. Scheelt veel typwerk als ik het goed leer gebruiken.
Charléne was vanavond nog hier om een kopie van het schilderij van Ché Guevara te brengen. Het ziet er goed uit. Ik heb haar het origineel gegeven, maar tussen ons komt het niet meer goed, hoe graag jij dat ook wilde op je sterfbed. Er is gewoon te veel gebeurd, vooral rond de dood van Bert en het doorsturen van zijn levensverhaal aan zijn vriendin. Alleen maar om bij twee oude mensen in het gevlei te komen ten koste van mij. Ze heeft daar nooit excuses voor aangeboden en nu is het definitief te laat. Ze was binnen tien minuten weer weg.
Ik zie dat ze verdriet heeft net als ik, maar we kunnen elkaar niet troosten. Daarvoor is vertrouwen nodig en dat ontbreekt. Dat spijt me voor jou vooral: het besmeurt jouw nagedachtenis, maar het is niet anders.
Liefs,
Tuur