Lieve mam,
Vandaag niet alleen je huisje verder opgeruimd: je badje weg, linoleum eruit, kastjes weg, spijkers uit de muur, maar ook begonnen je papieren op te ruimen: verzekeringspapieren en ook je lidmaatschap van de Nederlandse vereniging voor Euthanasie (NVVE). Zelfs papieren van de Sociale Dienst, van voor je pensionering had je bewaard.
Ook weggegooid: lijstjes met foto’s van mensen die ik niet herken. Wel bewaard: envelopjes met pasfoto’s waar ik nieuwsgierig naar ben. Misschien zijn ze met regelmatige tussenpozen gemaakt en geven ze een beeld van veranderingen in je uiterlijk en levensstijl door de tijd heen.
Niets meer
Het weggooien van al je officiële documenten: van OHRA tot Zorg en Zekerheid geeft me het gevoel dat ik bezig ben je bestaan uit te wissen en daar moet ik erg om huilen. Dat is na anderhalve maand nog niet minder geworden. Het enige dat nog iets van zin geeft, is met jou en je nalatenschap bezig zijn. De zon schijnt en ik voel het niet. Ik voel niets meer, alleen verdriet.
Veel liefs en tot later mam,
Tuur
PS: het enige waar ik wel blij mee ben, is dat ik momenteel niet uit werken hoef en ik hoop dat het zo blijft.