Betuiging van spijt en mededogen met jou
Beste Peter,
Allereerst hoop ik dat je deze goedbedoelde brief wilt lezen. Lang is hij niet. Ik weet dat ik namens niemand anders excuses kan aanbieden, maar ik besef dat jij en Niki letterlijk stiefmoederlijk zijn behandeld en nauwelijks ouders hebben gehad. Hoewel Corry altijd over jou zei: ‘dat je een lief jochie was dat altijd boodschappen voor haar deed’, liep ze in mijn ogen voorop in het negeren van jou en Niki.
Achterstellen
Theo wilde de vrouw die hij nooit kon krijgen, zo graag behagen dat hij bereid was zijn eigen kinderen achter te stellen ten gunste van mij. Ik herinner mij nog als de dag van gisteren dat jij de kinderbijslag voor een uitwonende studerende niet meekreeg, toen je uit huis ging en Corry het niet voor je opnam. Een schrale troost mag misschien zijn dat Charles en ik ook nooit een stuiver hebben gezien. Uit het oog; uit het hart nietwaar? Hoe Niki en jij werden achtergesteld, zag ik als 14-jarige dus al. Bij het opschonen van Corry’s laptop en het doornemen van foto-albums leek het wel of jullie nooit bestaan hebben.
Het spijt me dat het zo gegaan is.
Rest mij te zeggen dat ik bewondering heb voor het feit dat je al zolang dansles geeft en je eigen draai hebt gevonden.
Het ga je goed,
Tuur
PS: Deze brief schrijf ik, omdat ik antwoordapparaatberichten van Corry heb afgeluisterd uit het midden van de jaren negentig. Je kondigde toen nog aan dat je naar haar verjaardag zou komen en ‘dat je gewoon even met haar wilde praten’. Zeer aandoenlijk en het leidt tot tranen bij mij. Ik respecteer dat je verder geen contact meer wilt en heb daar het volste begrip voor.