Lieve ma,
Waarom heb je de twee kinderen uit Theo’s eerste huwelijk ongelijk behandeld aan je eigen kinderen? Je was jong en Niki was een recalcitrant kind, zeker nadat ze op haar zesde van een tante hoorde dat jij haar echte moeder niet was. Maar Peter was toch een braaf jochie, zei je zelf altijd dat boodschappen voor je deed?
Peter is nog lang met je blijven omgaan, tot een jaar of twintig geleden en het was meestal best gezellig. Ik vond zelfs een brief waarin je schrijft dat hij rond je scheiding erg hulpvaardig was en dat hij Theo destijds al verafschuwde.
Hoewel hij je in mijn ogen veel te verwijten zou kunnen hebben, heeft hij dat niet gedaan. Theo ging met je mee in het negeren van zijn kinderen. Niki was ‘maar een kind van de spinazie-academie’ en Peter kreeg, toen hij uit huis ging, zijn kinderbijslag voor een uitwonende student niet mee.
Achtergesteld
Waar Niki en Peter werden achtergesteld, werd ik als kind met een handicap voorgetrokken. Ik had op zeker moment twee buitenboordmotoren op een stalen roeiboot die ik van mijn verwekker had gekregen: een oude van Bert en een nieuwe van Theo. De oude had Theo nog gerepareerd, door er een vliegwiel op te lassen dat het oude startmechaniek verving. Dat kon Theo goed als instrumentmaker.
Hij had een typisch gevoel voor humor. Toen hij met het laswerk klaar was, zei hij: ‘Ik heb wel wat schroefjes over, vind je dat erg?’
Geloken ogen
Ik denk dat hij er weinig waardering voor heeft gekregen. Bert keek op het kleine ondernemertje neer, denk ik en jij ook. Je trouwfoto getuigt ervan. Je droomt met geloken ogen ergens in de verte, zonder echt iets te zien, laat staan Theo.
Voortrekken
Je jongste zoon neemt mij kwalijk dat ik veel aandacht kreeg. Je jongste dochter nam het vooral jou kwalijk. Theo wilde jou zo graag behagen: de liefde van zijn leven, dat hij bereid was zijn eigen kinderen te negeren en mij voor te trekken. Hoe is dit ontstaan en waarom deed je hieraan mee? Zelfs mijn jeugdvriend Vincent wist zich dit te herinneren.
Theo en zijn kinderen moest je niet; je huwelijk met hem was een noodsprong. Theo sloeg jou, maar keek je anderzijds naar de ogen. Is hij je gaan slaan, nadat hij doorkreeg dat hij je niet kon krijgen, ondanks dat jullie getrouwd waren? Hij droeg je levenslang op handen, heeft wel eens gezegd dat hij dacht dat zijn overbuurmeisje van de Omloop ‘veel te mooi’ voor hem was.
Slaag
Naar ik begrepen heb, sloeg Theo zijn eerste vrouw ook en van je
opvolgster weet ik het zeker. Er is een anekdote die ik van Theo ken, waarvan ik niet weet of hij waar is. Kort voor jullie huwelijk zou Theo jou op de mouw hebben gespeld, dat Bert alsnog met je wilde trouwen en jij zou iets gezegd hebben als: ‘Dan doe ik dat, toch, waarna hij je schielijk uit de droom hielp. Theo had toen al kunnen weten, dat hij je nooit zou kunnen krijgen en toch is hij aan een huwelijk begonnen dat bijna 21 jaar standhield met ruzies, slaag, seksueel geweld en jouw periodieke vluchten.
Huwelijksaanzoek
Zet nooit een autist en een chaoot bij elkaar; dat geeft geen match. Maar jullie verloochenden wel eendrachtig zijn kinderen. Een andere anekdote uit dezelfde doos ken ik van jou: Bert zou na Theo’s huwelijksaanzoek voor je deur hebben gestaan, omdat hij alsnog met je wilde trouwen. Je zou hem afgewezen hebben, ‘omdat je met Theo afgesproken had naar de bioscoop te gaan’. Misschien zijn beide verhalen wel waar en wist Theo van Berts huwelijksaanzoek op-de-valreep.
Vrijdag de dertiende
Volgtijdelijk zou het kunnen: er zaten maar twee maanden tussen Theo’s huwelijksaanzoek en jullie huwelijksdag, 13 maart 1963. Je presenteerde het altijd als vrijdag de dertiende, je ongeluksdag des levens. 13 maart 1963 viel echter op een dinsdag. Je moet toen al weer zwanger geweest zijn van je tweede kind en zo had je jezelf opnieuw in een situatie gebracht waaruit geen weg meer terug was.
Tot later mam,
Tuur