Lieve mam,
Sinds lang wandel ik weer eens door het mooiste park van Utrecht. Kwam langs het Rosarium, waar je ouders hebben gewandeld voordat jij kwam en liep door het eikenlaantje langs de begraafplaats. Ik heb nog niet kunnen uitmaken of dat er toen al was.
Je ouders, of wat er nog van over is, liggen al 35 jaar onder hoge, donkere bomen in Bilthoven. Tien jaar geleden gingen jullie er nog als drie broederlijke zussen schoffelen en bloemen leggen al zag ik jou dat niet doen: nu is je zus Clara alleen en hangt jouw as in een tasje in mijn schuur.
Veel liefs ma
Ik ging naar Bloeyendael met mijn ziel onder de arm. Las je e-mail en dat stemde me weer intens verdrietig, terwijl het de laatste dagen iets beter leek te gaan, althans: ik huilde minder. Je kwam weer zo dichtbij met: ‘Veel liefs ma’. Ik kan teruggaan tot ver in 2017 en ben nu ergens halverwege 2023. Ik heb dus nog wel even te gaan en hoewel het pijn doet om alles te lezen, ga ik ermee door. Misschien kom ik nog wat meer te weten over je vreugde en je angsten of vind ik foto’s die ik nog niet heb waar jij op staat.
Jouw aandacht
Gisteren was je jongste dochter jarig. Dat ze geen kaartje of telefoontje van je heeft gekregen, kan ze je gelukkig niet meer verwijten. Naar je kleinkinderen, je zus Clara en broertje Wim ga ik voorlopig jouw rol overnemen en hun jaarlijks een kaartje sturen. Zo wil ik jou gedenken: met dezelfde aandacht die jij voor ons had.
Zonsondergang
Ik streek neer op een bankje in de late zonsondergang; nu is de lucht dreigend bewolkt en gaat het waarschijnlijk regenen. Sommige bomen en struiken verkleuren en kalen al; het meeste is nog donkergroen. Herfst en jij bent al vier maanden weg.
Tot later mam,
Tuur
PS: Ik liep nog langs de gedenksteen voor Eva die vlak voor de Berekuil werd doodgereden. Normaal heb ik altijd een bloemetje bij me of een rozebotteltak. Tot aan jouw dood vond ik dat belangrijk, maar nu stond ik voor het eerst sinds jaren met lege handen. De droogbloemen die ik er maanden geleden had gezet waren verregend en verwaaid. Ik voelde me haast schuldig tegenover een meisje dat ik nooit heb gekend. Volgende keer beter; jouw dood overschaduwt alles.