Lieve mam,
Met je jongste dochter moest alle contact en elk bezoek op afspraak. Ze kwam nooit spontaan langs. Alsof ze zich daarmee welbewust op de tweede rang wilde plaatsen, om je daarvoor vervolgens weer te kunnen straffen door weg te blijven. De zelfgekozen vicieuze cirkel van degene die zich verwaarloosd voelt; het zelfgekozen slachtofferschap.
Je laatste foto maakte je op 18 mei, een maand voordat je de hospice inging. Je laatste e-mail dateert van 31 mei met de felicitaties aan je jongste zoon. Daarmee eindigt een reeks van ruim 10.000 verzonden e-mails tussen 2017 en 2025. Het werden er zoveel, omdat je nooit hebt geleerd om een e-mail aan meerdere mensen tegelijk te sturen. Je moest steeds weer naar je box Verzonden items navigeren, om de mail opnieuw te openen en een e-mailadres in te voeren. Zo hield je jezelf bezig binnen de ruimte die als hondenoppas nog restte.
Ik ben eindelijk klaar met je nalatenschapje. Morgen is het 2026.
Rust zacht mam,
Tuur