Voor jou mam,
Ik haal adem, dus ik leef.
Mijn vergetelheid duurt langer dan die van jou.
Want jij had mij en ik heb niemand meer.
Ik zag jou, maar jij mij niet meer.
Je haalde adem, dus je leefde nog,
maar steeds een beetje minder toch.
Dan dat plotse einde aan jouw strijd.
Voor rouwen heb ik alle tijd,
tot aan jouw vergetelheid.
Heel veel liefs,
Tuur