Lieve mam,
Liep door de zonsondergang naar het park waar jij veel van je foto’s maakte. Ik wilde zien wat jouw ogen zagen. De zon scheen na dagen van regen en het is eind oktober, ongeveer het seizoen dat jij begon met het maken van landschapsfoto’s.
Het is helaas te laat op de dag; ik moet voortaan eerder aan de wandel gaan. Jij kwam vanaf het Ledig Erf gezien zelden verder dan Manenburg en Sonnenborgh en toch heb ik de plekjes waar jij moet hebben gestaan nog niet gevonden. Er zijn toch maar drie bruggetjes tussen Sonnenborgh en het Ledig Erf. Misschien stond je wel midden op de Tolsteegbrug? Vlak voor de Tolsteegpoort zit ik nu op een bankje. Ik ga terug via de Tolsteeg- en de Maliesingel; misschien herken ik dan wel wat jij moet hebben gezien.
Huilbuien
Ben nu ook vlak bij je huisje en Carine. Durf niet meer in je straatje te gaan kijken na de dagenlange huilbuien die ik had nadat ik het gesloopte sanitair in je woonkamer had zien liggen. Zo definitief. Ga wel even bij Carine langs. Van haar hoor ik anders ook niks.
Gesprek
Morgen weer een gesprek met de praktijkondersteuner van de huisarts. Weet nog niet wat ik haar wil vertellen. Ik kan moeilijk zeggen dat ik er het liefst mee wil stoppen en dat ik daarom droge rijstwafels eet.
Veel liefs,
Tuur
PS: Carine lag in bed met de hond op schoot en de verwarming uit, omdat ze de rekening niet kan betalen. Ik had ook goed ingeschat dat ze niets te doen heeft, behalve de hond uitlaten. Misschien gaan we in de loop van de week een beetje as verstrooien bij je geboortehuis en je oude lagere school.