Dag Clara,
Toen Theo stierf, heb ik hem gevraagd wat zijn mooiste herinnering was. Had ik aan Corry ook graag gedaan, en of ze vond of ze ondanks alles een vervuld leven heeft gehad.
Het is er niet van gekomen, misschien ook omdat ze zich pas op de drempel van de hospice leek te hebben verzoend met het einde. Misschien heeft ze daarover wel eens wat tegen jou gezegd?
Puinhoop
Heb de laatste 24 uur niet gehuild, misschien omdat ik nog met haar bezig kan zíjn; met haar financiën, haar weblog en haar laptop die ik nu probeer op te schonen. Haar foto’s zijn een prachtige nalatenschap, maar ze had er een vreselijke puinhoop van gemaakt die nog groter werd toen ze alles probeerde te ordenen in 2022.
Opruimen
Heel aandoenlijk als ik me realiseer hoeveel tijd dat moet hebben gekost. Gelukkig zijn er speciale programma’s om de doublures eruit te halen. Dat is stap één. Dat wist Corry natuurlijk niet. Ik ben benieuwd en bang hoe het voelt als we vanaf zondag haar huisje gaan opruimen. Dan komt het besef dat ze er echt niet meer is, denk ik.
Tuur
Op woensdag 9 juli 2025 15:11 schreef Tuur:
Lieve tante Claar (zoals we als kind zeiden),
Neem maar even rust. Ik vrees dat het sowieso veel huilen wordt, althans van mijn kant. Dat snelle huilen heb ik vast van mama geërfd. Onder omstandigheden kan ik ook in paniek raken. Ik heb er nu alle reden toe. Jij hebt in een half jaar tijd een broer en twee zussen verloren. Het leven is een verschrikking nu.
Ik hoop je binnenkort te kunnen vragen of Corry in haar jeugd ook al een laag zelfbeeld had.
Tot later,
Tuur
Clara op 11 juli 2025 om 11.28 uur:
Lieve Tuur,
Corry was diep teleurgesteld in de mannen in haar leven en als ik dan zei: ‘Je hebt toch ook veel mooie dingen in je leven meegemaakt, bijvoorbeeld met je kinderen, toen ze klein waren. Theo verzon van alles: uitstapjes, huis in Tricht verbouwen, zwembad aanleggen, kersen eten enzovoort, maar daar ging ze nooit op in, omdat de teleurstelling en het verdriet alles overschaduwde.
Ze heeft ook gezegd, dat ze honderd wilde worden, voor jou, haar Tuur. Dat vond ik heel liefdevol. Zo was je moeder ook. Maakte zich vooral zorgen om jou, of jij het wel kon redden zonder haar. Jij was het (enige) kind dat ze écht wilde. (Dat alleen tussen ons). Sterkte met het opruimen van het huis. Dat zal moeilijk zijn.
Liefs,
Clara
(geen brief)