Lieve mam,
Ondeeweg naar het Afrikafestival. Kan ik je nooit meer vertellen hoe het is geweest, wat ik altijd deed als ik met Lia naar het strand was geweest. Zoals vorig jaar zomer nog.
Wat ik me afvraag is, waarom je iemand als mijn vriend Tim niet gewoon het voordeel van de twijfel kon geven. Hoe ben je zo eenkennig en eenzelvig geworden?
Zit nu op een terrasje buiten het festivalterrein. De muziek doet me niks meer, misschien ook vanwege mijn halfdove rechteroor. Het gaat me meer om de mensen die ik ontmoet. Erik en zijn vriendin zijn er ook. Zie op tegen de herrie aan mijn kop.
Waarschijnlijk zou ik je nu even gebeld hebben. Kan niet meer. Daarom maar deze brief.
Wat is het hard gegaan, mam. Vorig jaar april fietste ik nog met Theo en had jij je kankerdiagnose nog niet. Iets meer dan een jaar later zijn jullie er niet meer. Afgelopen december liet ik Deep Seek nog een gedicht schrijven in de stijl van Theo waarmee je blij was. Onvoorstelbaar
Veel liefs,
Tuur
PS: Was een paar uurtjes op het Afrikafestival. Voor de topact Joussou N’Dour alweer weggegaan, omdat Erik en zijn vriendin ook weggingen. Ik had ook bij Joke en Janne kunnen blijven, twee oudere dames die we twee jaar geleden ontmoet hebben. Waarom ik niet nog een paar uur gebleven ben, begrijp ik niet, want Erik en Marjan zijn ook gewoon hun eigen gang, dus naar Maurik gegaan. Ik heb niet eens gegeten, terwijl op het festival allerlei kraampjes waren met lekker eten. Dat wordt een frietje of een boterham. Anders ben ik nooit zo volgzaam, maar zonder jou ben ik de weg kwijt en ontheemd. Sta ik ook nog zinloos te wachten in Borne vanwege een kapotte trein. Een half uur vertraging. Talloze redenen om nog een paar uur bij het festival te blijven, maar ik heb het niet gedaan. Als ik straks in de trein naar huis stap, brengt die me voor het eerst geen meter dichter bij jou. Thuis heb ik ook niks te zoeken. Alles is zinloos geworden, mam. Hoe moet ik nu verder?
Het regende veel op het festival, we moesten veel onderdak staan, maar op de terugweg trok de lucht open tussen Apeldoorn en Amersfoort en werd het lichter.