Lieve mam,
Vandaag weinig te melden. Wel stond de buurvrouw voor de deur om te laten weten dat ik mijn sleutels had laten hangen in de buitendeur. Ze liet ook blijken dat ze me kortaf vond. Dat ik haar van mij vervreemdde, was de impliciete boodschap, en dat ‘het leven doorgaat’ en ‘het wel goed komt’.
Ik voelde me enerzijds genoodzaakt te verantwoorden: ‘Dat ik begreep dat ze me als kortaf ervaarde’, maar ook dat ik: ‘Niets te melden heb’. Anderzijds dat ik niks koop voor clichés en dat ik op mijn eigen manier om jou moet rouwen. Dat leek ze te begrijpen. Ik hoop maar dat ze me niet gaat mijden, want ik snap dat mijn afwerende houding bepaald niet uitnodigend overkomt. Voorlopig moeten we nog als buren verder. Afwachten maar.
Uithuilen
Ze bood nog wel aan dat ik kon aankloppen om aandacht, maar dan heb ik liever de bovenbuurvrouw. Bij haar kan ik uithuilen, zonder dat ze met goedbedoelde adviezen of dooddoeners komt. Huilen en aan je schrijven is het enige dat me oplucht. Huilen doe ik nog steeds overal: thuis op de bank, in de supermarkt en op straat. Hoe anoniemer de omgeving en des te meer mensen om me heen, des te groter het besef dat je nergens meer bent en hoe meer ik moet huilen.
Rouwverwerking
Maandag Humanitas Utrecht bellen; misschien hebben ze daar een vrijwilliger die aan rouwondersteuning doet. Volgens mij heb ik gewoon iemand nodig bij wie ik me vrij voel af en toe om je te huilen, mam.
Anders wordt het een psycholoog, want misschien is er nog wel meer aan de hand, bijvoorbeeld over hoe jij een levenlang bent gekoeioneerd, of hoe het mij nooit gelukt is in de liefde. Maar daarin ben ik niet uniek.
Stiefzoon
Vandaag kreeg ik zowaar bericht van je stiefzoon Peter op een brief die ook op dit weblog staat. Het deed me goed, hoewel er niet veel meer in staat dan een formele condoleance en een uitdrukking van blijdschap over een pasfotootje van hem als kind dat ik door zijn brievenbus had gedaan. Het was meer dan niets en meer dan ik verwacht had van degene die al twintig jaar geleden afstand van ons gedaan heeft. Het is ook meer waardering dan ik van je drie jongere kinderen heb gekregen voor het afwikkelen van je financiën en je nalatenschap.
Veel liefs,
Tuur
PS: Dacht niets te schrijven te hebben vandaag en dan toch.