Asbus (korte brief)

Lieve mam,

Plotseling stond jouw as voor de deur na één keer aanbellen en een schreeuw door de deur. Plompverloren neergezet door je jongste dochter. Ze was al weer uit zicht voordat ik de deur open had, zo erg moet ze me haten.

Ze wil het blijkbaar niet bij zich houden. Ik had het feitelijk gewoon buiten moeten laten staan voor de eerlijke vinder. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen. Het is jouw as, mam. Het zou in het vennetje verstrooid moeten worden bij vliegveld Hilversum en een beetje bij het bankje in het binnentuintje aan jouw straatje. Geldermalsen is ook een idee, bijvoorbeeld aan de voet van de walnotenboom bij ons oude huis. Vraag is of de boom er na 40 jaar nog staat en of het mag van de huidige bewoners. Het zou wel een mooi gebaar zijn.

Kattengrit
Je as houdt het midden tussen cement en gemalen kattenbakgrit: fijn met kleine stukjes ertussen. Fijne, lichtgrijze stof bijna, zoals in de open haard, maar dan lichter. Veel lichter van kleur dan me voor de geest stond bij de as van Bert. Dat leek grover en korreliger. Misschien komt het doordat hij in een kist is gecremeerd en jij in een mand. Het lijkt ook veel minder, misschien drie kilo. Ik heb zijn as destijds in de tuin bewaard, voordat ik het begroef. Ik was er bang voor. Dat ben ik voor jouw as niet, mam. Heb je een levenlang betaald voor je uitvaart, moeten we 1500 Euro bijbetalen en krijgen we je as in een plastic containertje. Er zit wel een papieren wikkel omheen met bloemmotief, als om een reep chocola.

Je laatste resten zien er goedkoop uit, het zou evengoed een bus cement of fijn kattengrit kunnen zijn.

Tot later, mam

Tuur

PS: Heb voor het eerst weer de voetbalsamenvattingen gekeken op zondagavond. Jij had daar helemaal niks mee, maar misschien is het een goed teken. Tot nu toe kwam ik niet verder dan het NOS-journaal.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *