Lieve mam,
Vandaag tussen het huisvuil en het textiel een klein batterijradiootje uitgevist voor als de Russen komen. Flessenwater had ik al. Verder heb ik altijd zoveel voorraad in huis dat ik het wel een paar dagen uithoud, tenzij de Bom valt natuurlijk. Daar merk jij dan niks meer van.
Ander elektronisch afval als een elektrische tandenborstel, nog een radio en een elektrische luchtverfrisser apart gehouden voor de milieustraat. Je hebt een brave zoon die meestal weet hoe het hoort. Ook het textiel weer apart in de bak gedaan. Daarvoor moesten wel weer de zakken open die Carine lukraak gevuld had. Daardoor ben ik ook in het bezit geraakt van factor 30 zonnebrand, een fietsdek (handig voor over de vouwfiets) en een rood washandje dat er veelgebruikt en veelgewassen uitziet. Het is helemaal ruw. Ik ga hem een keertje gebruiken, omdat jij het ook deed.
Laatste foto’s
Heb ook een paar foto’s gemaakt van je witte fietsje en je voorraam. Ik heb daarvoor zelfs weer je rode zadeldekje van huis meegenomen. Anders ontbreekt het op één na belangrijkste op de foto. Straks woont er iemand anders en kan het niet meer.
Wulpstraat nog zonder fietsje voor de deur, ergens in de herfst.
Ingesloten
Je leefde zo ingesloten met rode gordijnen halfdicht en een soort bruine zonwering voor het raam, dat je van een afstandje niet ziet dat je woonkamer al ontmanteld is. Alleen het grotere meubilair staat er nog: twee banken, twee tafeltjes en twee gammele, antieke kasten. Maandag waarschijnlijk meegenomen door het grofvuil. Het is vooral Carine die opruimt en alles in vuilniszakken stopt en ik breng ze naar de huisvuilcontainer, zodat ze niet hoeft te sjouwen.
Zelfs zij verbaast zich over het uitdragerijtje waarin je leefde, terwijl ze toch de deur bij je platliep. Nu de muren kaal zijn en alle schilderijen weg, zie ik pas, hoe afgeleefd en uitgewoond je huisje was.
In bezit genomen
Nu je er niet meer bent, voel ik me pas vrij de deur te openen met de sleutel die we als kinderen alle vier van je hadden. Ik ergerde me altijd mateloos als ik zag hoe Carine ongevraagd je deur opende en nooit aanbelde. Ze had je huis, je AOW en jou in bezit genomen en jij liet het allemaal toe.
Tot later mam,
Tuur